Van hamblik naar altaartje

Hannah, onze oudste dochter, heeft het koken ontdekt. Wentelteefjes en tomatensoep, maar ook pasta kookt ze graag. Het liefst macaroni. Macaroni moet smaken zoals het op de camping smaakt, want kamperen is leuk. Met dat laatste ben ik het eens en leg daarom een blik goedkope ham in m'n winkelwagentje...

Vlak voordat het blik de prullenbak in zou gaan, ging er bij mij een lichtje branden.
Want wat een mooie vorm heeft zo'n hamblik!

Het blik blijft door z'n vorm stevig staan en is diep genoeg om er een waxinelichtje in te zetten. Tik een gaatje in de achterkant en je kunt hem ook nog ophangen. Ik heb het blik aan de buitenkant beplakt met maskingtape en tot mijn blijdschap werd dit niet te heet.

Ik kan m'n zegeningen niet vaak genoeg tellen en brand graag een kaarsje voor mensen in mijn omgeving met wie het niet goed gaat. In mijn mini hamblik altaartje, net een klein kapelletje.
Dat moet helpen.

Liever koekjes worden toch gebakken!

Voorjaarsvakantie.
Wat gaan we doen? Naar de bios, of supermooie geglazuurde koekjes bakken? Het deed mijn creatieve moederhart deugd, dat ze voor optie 2 kozen. Dus op naar de taartenbakwinkel. We kochten koekjesmix een paar spuitmondjes (maat 1 en 2) wegwerp spuitzakjes en een zak Royal icing (lees glazuur). Tsja, en kleurstof hadden we nog genoeg over van ons regenboog cupcakeavontuur.

Het koekjesdeeg is zo gemaakt. Het moet voor het uitrollen in de koelkast afkoelen, maar voordat ze de oven in gaan zetten we het bakblik ook nog heel even in de koelkast, dan blijven ze mooi in vorm tijdens het bakken

Het glazuur maak je aan met een klein beetje water en een drupje kleurstof. Met wat dikker glazuur maak je met een spuitzakje een randje om het koekje. Dit laat je iets uitharden. Nu verdun je het glazuur iets en met behulp van een lepeltje giet je de dunne glazuur op het koekje. Door het randje zal de glazuur niet van het koekje lopen.

Nu kun je met een andere kleur het natte glazuur decoreren, dan zakt glazuur het er als het ware in, of je laat het eerst wat drogen en dan ligt het er op. Beiden is mooi.

Wij zijn de volgende dag verder gegaan met versieren, het glazuur heeft een goede dag nodig om uit te harden. Maar tsjonge, wat zijn ze mooi geworden! En zelfs Sientje van 6 maakte de prachtigste koekjes!
Oja, en ze zijn ook lekker! Niet onbelangrijk :-)

Instagram rainbow cupcakes

Okee, dat was leuk.
17 februari werd onze jongste dochter Ronja 2 en net als vorig jaar hadden we zin om iets leuks te bakken. Vorig jaar bestelden we bij www.smulprint.nl een A3 print voor bovenop de taart en dat was een groot succes. Cupcakes moesten het dit jaar worden, dus bestelden we een A3 print met 36 ronde Instagram foto's met een diameter van 6cm. De frostingsheet laat zich prima knippen. En ik deed dat met een boogjesschaar.

Cupcakes blijven cupcakes, tenzij...
Op YouTube zag ik al eerder tutorials voor regenboog cupcakes en hoewel ik het verder niet op heb met E-nummers, deze moesten het worden!
Nog geen kilometer van ons huis is een nieuwe taartenbakspullenwinkel www.cakecorner.nl gekomen, waar ik cupcakemix per kilo(?!) kon kopen, evenals mix voor botercrème, mooie cups en niet te vergeten de kleurstoffen. (ik kocht geel, blauw en rood) En man o man, wat deden die goed hun werk!
Nadat de het beslag klaar was, heb ik het in 5 gelijke delen in druk-en-sluit zakjes verdeeld. Klein kloddertje kleurstof erbij en kneden maar. Groen en oranje heb ik gemengd. Dit was al spectaculair!

Daarna knip je een klein puntje van het zakje en begin je met blauw, dan groen, geel, oranje en eindig je met rood. Elk cakeje moest 50gram wegen, dus zette ik de cups op de weegschaal en spoot van elke kleur 10 gram in de cups. Het beslag is wat dik, maar loopt mooi uit in de oven, dus keurig opgestapelde klodders hebben een mooi resultaat.

Dit was de 1e, die was wat groot, maar prachtig! De botercrème was een kwestie van mix, poedersuiker, melk en boter mixen. Met een sluitzak spoot ik toeven op de cupcakes en daarop plakte ik de Instagrams. Ik kon het niet laten om nog wat suikerbloempjes te maken.

En weet je? Ze waren écht heel erg lekker!

Koffer story!

Een tijdje geleden zag ik op Pinterest een koffer-kattenmandje voorbij komen heel posh, met pootjes eronder, chique kussentje erin.
Nu was was onze Spaanse waterhond Flor aan een mand toe, maar werkelijk álle hondenmanden zijn lelijk, dus toen ik bij de kringloop deze skai koffer en vintage slaapzak zag, moest ik weer even aan dat plaatje op Pinterest denken en sleepte de hele handel naar de kassa.

Nu heb ik afgelopen week de meest waanzinnige vondsten gedaan in een grofvuilcontainer, waaronder twee oude koffertjes. Mijn oudste kuiken vroeg al vaker om een plekje voor haar tijdschriftjes, voor in het stapelbed. Daarvoor heb ik het kleinste koffertje gebruikt.

Het tweede koffertje moest een kastje voor mijn middelste kuiken worden, waar haar spulletjes veilig zouden zijn voor haar peuterzusje. En dan graag "iets met groen", aldus dochter. Vooruit maar weer.

"Mam" zei mijn middelste kuiken,"jij bent best wel van de koffers"
Ja. :)

Sneeuwvlokken knippen!

Het is bijna kerst en de kerstvakantie staat voor de deur. In de kerstvakantie wordt hier altijd veel geknutseld, veelal nog in pyjama. Dat mag.

Vorig jaar hebben we met z'n allen een heleboel kristallen uit papier geknipt. En die op de ramen geknipt. Het enige wat je nodig hebt is een pak A4 kopieer papier een potlood en scharen.

Als je ze op de volgende manier vouwt, dan krijg je prachtige 8-puntige sneeuwkristallen. Vanaf een jaar of 5 kan een kind al een aardige sneeuwvlok knippen. Vaak help het door ze voor het knippen eerst de vormen te laten tekenen, die ze eruit willen knippen.

1.
Vouw een vierkant stuk papier diagonaal door midden. Vouw hem over de vouw nogmaals dubbel.

2.
Vouw de onderst punt tot halverwege naar boven. En de bovenst punt naar achteren. Je hebt de driehoek nu in drieën gevouwen. Hoe netter je dit doet, hoe mooier je kristal wordt.

3.
Nu knip je het bovenste stuk af en kun je aan je sneeuwvlok beginnen.

Wij plakken de sneeuwkristallen op de ramen. Eerst even met een hete strijkbout glad strijken.
En ik heb ze nu ook om de lampenkapjes geknoopt.

Gisterenavond kon ik het weer niet laten..

En voor dat je het weet, ziet je vloer er dan zo uit.

Wees gewaarschuwd! Het is zéér verslavend!

Fijne kerst allemaal!
En niet in je vingers knippen...

Alja

Poppen kledingkastje

Dit kastje heb ik een paar jaar geleden op een rommelmarkt op de kop getikt. Tot voor kort deed het daadwerkelijk dienst als kledingkast voor de garderobe van de poppen van onze middelste dochter, maar inmiddels spelen die poppen een steeds kleinere rol. Een mooi moment voor een tweede leven voor het kastje.

Onze oudste brengt steeds meer tijd door achter haar naaimachientje, dat op een tafel in mijn atelier staat. Bij tijd en wijle, ligt de hele tafel vol met lapjes en dat terwijl ik droom van een atelier, dat in een woonglossie niet zou misstaan, haha! (dromen mag)
Zie hier de oplossing.
Ik blij, dochter in haar nopjes.

Naaimachientje voor je dochter

Dit is Hannah. Het hesje dat ze aanheeft, heeft ze zelf bedacht en gemaakt. (mam, waar liggen de knopen?)

Als ik vertel dat mijn oudste dochter zo veel tijd achter haar naaimachine doorbrengt, krijgen veel moeders een dromerige blik in hun ogen.
Het zo-moeder-zo-dochter-plaatje is compleet. Vaak volgt de vraag wanneer een kind oud genoeg is voor een naaimachine.
Ik zag het ook al jaren voor me, maar we hebben onze oudste haar machine voor haar 8e verjaardag cadeau gedaan. Ik denk dat ik behoorlijk de klos was geweest, als we er eerder aan begonnen waren, want dan had ik haar bij alles moeten helpen. Vanaf 8 jaar, lukt het prima om zelf een naaimachine in te rijgen.

Let wel op, dat je een naaimachine aanschaft, die op zwakstroom werkt (deze werkt met een adapter), want elke andere machine, zou in theorie in de vingers van je dochter kunnen naaien...
De Janomé Sew Mini is zo'n zwakstroommachine. Het voordeel is dat ik ook naai op Janomé machines en daar gaan dezelfde spoeltjes in. (Dit is gelijk het nadeel, want ik kan telkens mijn spoeltjes uit haar naaispullen vissen...)

Ik ben een grootverbruiker van stof en vilt, en kan dus alle restjes met een boogje haar kant op gooien.
Vaak laat ik haar tekenen wat ze wilt maken, vertel haar vervolgens, waarom dat niet kan en vervolgens bedenkt zij een variant die ze wel kan maken.

Nu vond ik laatst op de rommelmarkt een naaimachientje op batterijen. Deze naait met een kettingsteek en heeft geen ondergaren. Geen idee waarom deze dingen niet meer gewoon in de speelgoedwinkel te krijgen zijn, want ook onze Sientje (net 6) heeft nu haar eerste schreden gezet.