maandag 25 maart 2013

Robots voor bètamoeders

Geen idee hoe het komt, maar knutselprojecten hebben bij ons meestal de neiging epische vormen aan te nemen. Zo had ik Sientje eens beloofd een circuitje te bouwen van een handje ledjes, die we uit kapot speelgoed hadden gehaald. Een robot moest dat zijn. En hoewel ik iets tweedimensionaals met splitpennen in m'n hoofd had, zaten de 2 oudsten op hun kop in de papierbak, op zoek naar dozen. Blikken werden omgespoeld en de siroop had ineens geen dop meer.

De meeste onderdelen hebben we met het lijmpistool aan elkaar geplakt. In de blikken voor de benen boorden we gaten. Van een tiewrap maakte ik een lus; de helft van deze lus schoof ik in het blik, deed een stukje satéprikker door de lus en trok deze tegen de bovenkant van het blik. De andere helft van de lus schoof ik in de doos; satéprikker erdoor en vervolgens de tiewrap aantrekken. Dan heb je een stevige verbinding met de satéprikkers als borgpennen.
De armen maakten we van een schuimrubber zwemslang; die is nu dus wat korter ;) Met ducttape maakten we de armen aan het lijf.

Het wordt misschien wat flauw, maar waar kun je beter metertjes van maken dan van strijkkralen? We maakten ze tijdelijk vast, want de volgende dag zou ik de robots zilverkleurig spuiten. Ook de "robottanden" maakten we van lichtgevende strijkkralen, evenals cijfers en nummers.

De volgende dag hebben we de robots zilverkleurig gespoten (€2,09 Action) Nu had ik wat ledlampjes, maar ik had niet zoveel zin op batterijen in de robots te bouwen, die zouden immers snel leeg zijn. De oudste kreeg laatst op een techniekdag een propeller op zonnecellen, die bouwden we vast in. Nu kon ik naar het elektronicawinkeltje gaan, maar ik koos voor de Action. Ik kocht een paar solar tuinlampjes en sloopte daar de electronica uit. Deze lampjes laden een batterijtje op en als het donker is (of als de zonnecel wordt bedekt), gaat het lampje branden. Ik kocht een tuinlampje van €1,49 waar een flinke zonnecel op zat waar 2 leds op branden. Zonnecel op z'n kop; leds door 2 gaatjes geprikt; klaar zijn de ogen!

Solderen vindt ik leuk, dus dat komt goed uit. Ik had ook nog een solarlampje van €0,99 waar een schakelaar in zat. De schakelaar knipte ik ertussen uit. De witte led knipte ik af en verving ik door een groene. Aan de 2 uiteindes van de schakeldraad soldeerde ik verlengstukken en stak ze door de doos, evenals de led en de zonnecel. Aan een uiteinde van de schakeldraad soldeerde ik een krokodillenbekje (€0,50 electronicawinkel) en aan het andere einde een ring en stak die half uit de doos. Ik maakte nog een extra ring in de door, zonder deze aan te sluiten. Voor de zonnecel maakten we een schuifje, want anders zal de led nooit gaan branden als het licht is. Door de krokodillenbek op de ring te klemmen, schakel je de led aan. Maar schijnt er licht op de cel, dan gaat hij uit. Een soort dubbele schakelaar dus.

Als je de zonnecel bovenop het hoofd afdekt, gaan de lampjes aan.

Robot van Hannah.

Robot van Sientje.

Maskingtape, neon stippen en een handvol doppen waren er nog nodig, maar toen waren ze klaar! Geen idee hoelang deze "blikken" vriendjes in de woonkamer zullen staan, misschien verhuizen ze ze naar hun slaapkamer, hang ik ze in hun kamer aan het plafond. Maar zijn we ze nog lang niet zat!

woensdag 13 maart 2013

Armbanden van strijkkralen

Ik schreef vorige week al over onze strijkkralenmanie. Deze duurt onverminderd voort. Zelf heb ik de grootste schik in het uitknobbelen van andere toepassingen met strijkkralen. Deze armbanden zijn hier nu favoriet.

Je krijgt een heel ander resultaat, als je strijkkralen langer en heter strijkt. De gaatjes en de ruimtes tussen de kralen verdwijnen. De kralen smelten samen, zelfs op plekken waar een kraal is overgeslagen. Dit geeft een geweldig resultaat.

Een armband maak je met 2 schakelbare vierkante panelen. Je legt een strook van 5 x 43 kralen. De hoeken kun de afronden door een kraal weg te nemen. Mijn dochters maken ze een kraal of 3 korter.

Je kunt een dicht patroon maken, zoals de groene armbanden, dan worden de kralen kleine vierkantjes. Als je er kralen tussenuit haalt, zoals in het voorbeeld, dan gebeuren er weer hele andere dingen.

Bedek het patroon met bakpapier. Met de strijkbout op de katoen stand strijk je de kralen vast, niet te lang anders blijft hij plakken aan de mal. Keer hem met bakpapier en al om en bedek hem opnieuw met bakpapier. Nu ga je door met strijken. Draai de armband regelmatig om. Je zult zien dat langzamerhand de gaatjes verdwijnen.

Soms helpt het om wat druk uit te oefenen, maar doe dit wel gelijkmatig, anders wordt de armband niet overal even breed. Na ongeveer een minuut of 5 is je armband mooi samengesmolten en zo slap als een zure mat. Nu kun je hem in elke gewenste vorm buigen, maar pas op, dat je je vingers niet verbrand. Als hij wen klein beetje is afgekoeld, buig je je armband in een ovaal, waarbij je de 2 uiteinden laat overlappen. Een paar wasknijpers kunnen handig zijn. Tevreden over de vorm? Dan kun je hem snel uitharden onder de koude kraan.

Klaar is je armband!
Succes!

donderdag 7 maart 2013

Strijkkralentijd

Een keer in de zoveel weken komen ze op tafel: strijkkralen. En daar blijven ze een paar dagen staan. Of weken, zoals in dit geval. Het virus heeft flink toegeslagen. Misschien, omdat mijn oudste nu ook Pinterest heeft ontdekt.

Hoe het ook zij, deze keer konden de lokale speelgoedwinkels onze strijkkralenwoede niet aan en bestelden we online bij Schellens de fijnste kleurtjes, voor een zéér scherpe prijs.

En idd Pinterest is ook voor deze zaken een feestje. Ik heb er zelfs een Pinboard voor aangemaakt: perler beads Inspiratie genoeg!

Ik ben niet zo'n echte knutselmoeder, daarmee bedoel ik dat gerotzooi met lijm, papier en ladingen glitter en stiften zonder doppen. Van mij mogen ze, hoor. En dat doen ze vaak genoeg. Maar met alle meiden aan tafel, pot thee erbij, koekjestrommel in het midden en bakken met strijkkralen in het midden, daar ben ik altijd voor te porren. Neem ik het geklater van strijkkralen op de grond voor lief ;)

En zelf maak ik ondertussen ook de leukste dingen. Ik probeer van alles uit en help de kinderen op weg. Die armbandjes zijn erg leuk om te maken, vanaf een jaar of 9 is dat prima te doen. Het kleedje en de gekleurde kristalmotieven zijn op een hetere stand, voor langere tijd gestreken. De doosjes zijn ook een aanrader, want die zet je zonder lijm in elkaar.

Uitgerekend deze week vond ik bij de kringloop een mooi klein reisstrijkboutje. Zo'n ding is werkelijk een uitkomst, want de kinderen strijken nu al hun kunstwerken zelf in elkaar!

Hebben we je nu aangestoken? :-)
Groet!

vrijdag 4 januari 2013

Schuimpjes!

Ik had het Sientje (alias #Middelstekuiken) al een tijdje beloofd. We zouden samen schuimpjes bakken. Nu ben ik redelijk mateloos in dit soort zaken, dus ik verdubbel recepten eigenlijk standaard. En oja, hoewel ik een groot voorstander ben van gezonde voeding, schuw ik in dit soort zaken voedingskleurstof niet, haha!
Hoe dan ook, dit is geweldig leuk om te maken en ook superleuk om te geven.

Recept:
6 eieren
300 gram poedersuiker
1 eetlepel maïzena

Zorg dat je je beslagkom goed ontvet met zeep en heet water, denk ook aan de gardes. Met een halve citroen kun je kom ook prima ontvetten.
Scheidt de eieren en klop de eiwitten op halve kracht schuimig. Doe er een derde van de suiker bij en klop een standje hoger totdat alles is opgenomen. Doe er weer een derde bij en klop op een standje hoger. Als dit is opgelost kieper je de laatste suiker erbij en zet je je mixer op de hoogste stand. Nu moet je zeker 5 minuten kloppen totdat je een mooie stevige, glanzende massa hebt. Klop op het laatst een eetlepel gezeefde maïzena door het beslag.
Spuit met behulp van een spuitzak mooie rozetten op een bakblik, het liefst op bakpapier. Zet de schuimpjes 2 uur in de oven op 120 graden. Als ze vanbinnen niet meer taai zijn zijn ze goed.


Een week later maakte ik een nieuwe lading. Ik maalde 2 rollen King pepermunt (extra strong) in de keukenmachine en lengde dit tot 300gram aan met poedersuiker. Ik kreeg het beslag niet heel stijf, dus een volgende keer ga ik 1 rol gebruiken. Om de schuimpjes op toefjes tandpasta te laten lijken trok ik met een kwastje een paar strepen blauwe kleurstof in mijn stuitzak, waarna ik de spuitzak vulde. Ik gebruikte een spuitmondje met gladde randen. Ze waren erg lekker en we hebben veel lol gehad om de "tandpasta"schuimpjes.

De paars gestreepte schuimpjes maakte ik door, net als bij de pepermuntschuimpjes, in de spuitzak strepen kleurstof te schilderen.

Afgelopen weekend had ik een familiedag en geloof me, hiermee wordt je met open armen ontvangen!

zondag 21 oktober 2012

Letterbak

Ja, ook ik houd van rommelmarkten en kringloopwinkels. Buitensporig veel zelfs. Ik sleep altijd ladingen kinderkleding en allerhande vondsten mee naar huis. Gisteren heb ik op de rommelmarkt voor een paar euro nog een letterbak gescoord. Ik heb hem boven een van mijn bureaus gehangen, om mijn rondslingeren garenklosjes in op te bergen. Toen zag ik ook gelijk hoe weinig spoeltjes ik heb en heb er gelijk 30 online bij besteld. Weer een beetje meer orde bij Larie!

Overigens heb ik besloten mezelf het minder moeilijk te maken met bloggen. Ik schrijf graag tutorials en aan ideeën geen tekort, maar mán, wat gaat daar een tijd in zitten... Dus, wat vaker posts over het reilen en zeilen van Larie!, wonen en de rest van mijn leven. En natuurlijk ook tutorials :-)

Alja.

vrijdag 29 juni 2012

Slangen bellenblazen

Een tijdje geleden stuitte ik op dit blog over rainbow bubble snakes Vandaag, een zonnige vrijdagmiddag had ik een tuin vol kinderen in de leeftijd van 2 tot 10, dat leek me hét moment om te klooien met sop en water.
Sop, kleine pet-flesjes en wat oude sokken, meer heb je niet nodig.
En kleurstof is leuk, maar zonder is net zo leuk.

Onze peuter kon er ook prima mee uit de voeten.

Ze zijn er zeker 1,5 uur mee bezig geweest. Ik denk dat we op de camping ook nog wel eens slangen gaan bellenblazen. Wedstrijdje wie de langste slang kan blazen!

Fijne vakantie allemaal!
Alja

woensdag 2 mei 2012

Krans van madeliefjes!

Wij zitten op dit moment heerlijk in een mini trekkershutje in de buurt van Göttingen. Hier schijnt de zon. Nog wel. De kinderen liggen in de beek en ik maak een kroontje voor onze peuter, op een manier die ik ooit van een aardige Turkse mevrouw leerde. Probeer het ook eens met paardenbloemen, dat levert kransen op, die een bloemencorso niet zouden misstaan.

Pluk de madeliefjes altijd zo lang mogelijk. Moeilijk is het niet.

#1. Pluk madeliefjes met een mooie lange steel.
#2. Leg een volgend madeliefje haaks op het eerste.
#3. Buig het steeltje achterlangs en buig hem tussen het eerste en tweede madeliefje door. Pak het tweede steeltje samen met het eerste.
#4. Herhaal stap twee en buig het steeltje tussen madeliefje twee en drie en pak het steeltje samen met de andere steeltjes.

Ga door totdat je slinger lang genoeg is. Pak het begin er ook bij en vlecht nog een aantal madeliefjes door over het begin. De laatste steeltjes steek je tussen de krans. En zo maak je van elk meisje een prinses!

Alhoewel....

Groet vanuit ons trekkershutje!
Alja.

Ps: Dit fijne trekkershutje huren wij van Deborah en Ralph op hun leuke camping Am-Niemetal

 

blogger templates | Make Money Online