Stormflessen

Jaahhh, na bijna 2 jaar is hier eindelijk de tutorial voor de piraten-stormflessen!
De tutorial die deze week in de Kek Mama (nr.4 '13) is verschenen is van mijn hand, maar onvolledig beschreven. Sterker nog; ik schreef hem speciaal voor dit blad. Je hoeft heus geen piratenplaatjes te Googlelen, als je niet zelf wilt tekenen, want die heb ik al voor je getekend.
De stormflessen op de foto in de Kek Mama heb ik gemaakt, dat maakt het, zo mogelijk nog zuurder, dat mijn naam nergens is vermeld. Maar het is en blijft een leuke tutorial, waar ik veel tijd en liefde in heb gestoken. Doe er je voordeel mee!

Voor je het weet staat er weer een verjaardag van je zoon/dochter voor de deur, mét bijbehorend kinderfeestje. Meestal het recept om de gemiddelde ploetermoeder in de stress te laten schieten. Als je kinderen niet jonger zijn dan 6, is dit leuk om de maken.
Je kunt het zo moeilijk/makkelijk maken als je wilt (denk aan de leeftijd van de feestvierders) en het thema is aan te passen aan de doelgroep. Ik heb gekozen voor een zeerovers-thema. Je kunt een gratis printable downloaden met een haai, duikboot en een piratenboot. En om het Piraten thema compleet te maken lees ook de Snorren Tutorial van MaandagDaandag en maak depiraten traktatie toppers van Homemade Happiness

Nodig
-Download Stormflessen
-lamineermachine
-lamineervellen
-glazen potten
-ecoline
-scharen
-zonnebloemolie
-gekleurde stoere stofjes
-gekleurde elastieken

Eventueel
-stiften
-kleine schelpjes
-wiebeloogjes
-kartonnen labels

-Wat oudere kinderen (7+) kun je ook zelf laten tekenen; je zult versteld staan van het resultaat.
(Laat de voorbeelden zien en houd de afmetingen enigszins aan.)

De omschrijving gaat over het piratenbootje; de werkwijze voor de haai en de onderzeeër is hetzelfde.

Werkwijze
1 Download de printable van larieblogt.blogspot.com en print deze uit.

3.
(Kleur het piratenbootje in en) knip het uit.

4.
Lamineer het bootje met de lamineermachine. (of laat dit evt. doen bij een kopieerwinkel)

5.
Teken op papier de omtrek van het potje dat je gaat gebruiken; nu weet je ongeveer de diameter.

6.
Het bootje komt midden in een rechthoekig stuk lamineerplastic, dat rechtop in het potje komt te staan. D.m.v. de diameter weet je hoe breed het stuk plastic moet zijn. Schat zo ook de hoogte in. (N.b. dit komt niet op de m.m. nauwkeurig. Sterker nog: het plastic kan beter iets te breed zijn, zodat hij in het potje klemt.) *
Zet het bootje rechtop in de pot.

7.
Vul de pot met water tot de “waterlijn”.
Kleur het water met blauwe ecoline, bijvoorbeeld met behulp van een wattenstaafje.

8.
Doe in het potje nog eventueel een schelpje o.i.d.

9.
Vul de pot tot de rand met zonnebloemolie.
Draai het deksel stevig op het potje.

10.
Knip een cirkel uit een leuk stofje en maak het vast op het deksel met een gekleurde elastiek
Maak een naamlabel aan de pot.

Pas op de golven! Het gaat stormen!

*Na het lamineren kun je in het oog van de duikboot en de haai een wiebeloogje plakken.
Tip: Als er meerdere kinderen aan het werk zijn, is het handig een fles te vullen met blauw gekleurd water.

Van legging tot legging

Zij die mij in het dagelijks leven zien wandelen, zien mij dat doen in een gestreepte legging. En ja, ik heb er heus meer dan een! Sterker nog, ik ben bezig aan mijn 5e. Het zal wel een fase zijn, maar die gestreepte leggings zijn gewoon minder saai dan effen exemplaren en ik draag ze overal onder. En daarbij kosten ze geen drol bij de H&M... Maar ik verslijt ze dus; bij de binnenbeennaden gaan ze op de duur kapot. (Wat meer zegt over de mate van gebruik, dan over de kwaliteit)

Mijn middelste, Sientje, draagt ook het liefst leggings. Dus nu trek ik, zo nu en dan, een legging over op patroonpapier. Zo'n legging met alleen een binnenbeen- en kruisnaad. Dan heb je dus één pand, wat je 2 keer moet uitknippen. Mijn oude leggings knip ik langs de naden open en leg de 2 panden met de goede kant op elkaar. Nu leg ik het patroon erop. Het meegestikte elastiek van mijn legging wordt ook het elastiek van de nieuwe legging, gemakkelijker kan het niet. Het patroon kan helemaal tot aan het elastiek gelegd worden, want je hoeft niet aan te knippen voor de taille. Knip de legging uit en zoom de enkelboorden. (Ik had nog zin in een rood boordje, maar dat hoeft natuurlijk niet) stik/lock de binnenbeennaden en stik/lock de kruisnaden.
Klaar is de legging en gelukkig is mijn kind.

De foto's van Sientje in haar legging zijn niet al te scherp. "Na school maken we even nieuwe!" Riep ik haar, toen ik haar uitzwaaide in haar nieuwe legging. Maar ze ging na school spelen. Dan maar morgen, dacht ik nog. Die middag ging ze knutselen. Een kunstproject, met buurtopbouwwerkers oid, met spijkers, plakband en verf, geen kinderverf, maar terpentinegdragen...

Ik kijk naar de binnenbaden van mijn streepjeslegging. Kan niet lang meer duren. Misschien help ik het lot een handje, want ze was er zo blij mee.

Onze moestuin

Wij hadden al eerder een moestuin. Een enorme woestenij van 400m2, waar wij zelfs na jaren strijd het niet van het onkruid wisten te winnen. Moegestreden stopten we ermee. Maar nu, 3 jaar later, kregen we een overzichtelijk stukje grond aangeboden; 40m2 fijne, goed onderhouden grond. De kinderen zijn groter en hebben er zin in.

Er werd druk voorgezaaid en het jonge grut werd met liefde begoten en besprenkeld, maar door het achterblijvende weer staat het spul uit de kluiten te groeien in de vensterbank. Maar het weer lijkt beter te worden, dus we wagen het erop.

Nu heb ik mr. Wederhelft beloofd niet wéér over strijkkralen te bloggen en daar kan ik best inkomen.
Dus ik ga jullie niet vertellen over de plantenlabels die wij maakten. En ik zal ook niet vertellen dat ze zo fijn visueel zijn, voor onze peuter, die "over de paadjes" lopen, al de grootste onzin vindt. En ik zal ook niet vertellen, dat de oudste 2 met strijkkralen naambordjes maakten om hun terrein af te bakenen.
Kortom het woord strijkkralen zal niet over mijn lippen komen.
Helaas...
Sorry. ;-)

Robots voor bètamoeders

Geen idee hoe het komt, maar knutselprojecten hebben bij ons meestal de neiging epische vormen aan te nemen. Zo had ik Sientje eens beloofd een circuitje te bouwen van een handje ledjes, die we uit kapot speelgoed hadden gehaald. Een robot moest dat zijn. En hoewel ik iets tweedimensionaals met splitpennen in m'n hoofd had, zaten de 2 oudsten op hun kop in de papierbak, op zoek naar dozen. Blikken werden omgespoeld en de siroop had ineens geen dop meer.

De meeste onderdelen hebben we met het lijmpistool aan elkaar geplakt. In de blikken voor de benen boorden we gaten. Van een tiewrap maakte ik een lus; de helft van deze lus schoof ik in het blik, deed een stukje satéprikker door de lus en trok deze tegen de bovenkant van het blik. De andere helft van de lus schoof ik in de doos; satéprikker erdoor en vervolgens de tiewrap aantrekken. Dan heb je een stevige verbinding met de satéprikkers als borgpennen.
De armen maakten we van een schuimrubber zwemslang; die is nu dus wat korter ;) Met ducttape maakten we de armen aan het lijf.

Het wordt misschien wat flauw, maar waar kun je beter metertjes van maken dan van strijkkralen? We maakten ze tijdelijk vast, want de volgende dag zou ik de robots zilverkleurig spuiten. Ook de "robottanden" maakten we van lichtgevende strijkkralen, evenals cijfers en nummers.

De volgende dag hebben we de robots zilverkleurig gespoten (€2,09 Action) Nu had ik wat ledlampjes, maar ik had niet zoveel zin op batterijen in de robots te bouwen, die zouden immers snel leeg zijn. De oudste kreeg laatst op een techniekdag een propeller op zonnecellen, die bouwden we vast in. Nu kon ik naar het elektronicawinkeltje gaan, maar ik koos voor de Action. Ik kocht een paar solar tuinlampjes en sloopte daar de electronica uit. Deze lampjes laden een batterijtje op en als het donker is (of als de zonnecel wordt bedekt), gaat het lampje branden. Ik kocht een tuinlampje van €1,49 waar een flinke zonnecel op zat waar 2 leds op branden. Zonnecel op z'n kop; leds door 2 gaatjes geprikt; klaar zijn de ogen!

Solderen vindt ik leuk, dus dat komt goed uit. Ik had ook nog een solarlampje van €0,99 waar een schakelaar in zat. De schakelaar knipte ik ertussen uit. De witte led knipte ik af en verving ik door een groene. Aan de 2 uiteindes van de schakeldraad soldeerde ik verlengstukken en stak ze door de doos, evenals de led en de zonnecel. Aan een uiteinde van de schakeldraad soldeerde ik een krokodillenbekje (€0,50 electronicawinkel) en aan het andere einde een ring en stak die half uit de doos. Ik maakte nog een extra ring in de door, zonder deze aan te sluiten. Voor de zonnecel maakten we een schuifje, want anders zal de led nooit gaan branden als het licht is. Door de krokodillenbek op de ring te klemmen, schakel je de led aan. Maar schijnt er licht op de cel, dan gaat hij uit. Een soort dubbele schakelaar dus.

Als je de zonnecel bovenop het hoofd afdekt, gaan de lampjes aan.

Robot van Hannah.

Robot van Sientje.

Maskingtape, neon stippen en een handvol doppen waren er nog nodig, maar toen waren ze klaar! Geen idee hoelang deze "blikken" vriendjes in de woonkamer zullen staan, misschien verhuizen ze ze naar hun slaapkamer, hang ik ze in hun kamer aan het plafond. Maar zijn we ze nog lang niet zat!

Armbanden van strijkkralen

Ik schreef vorige week al over onze strijkkralenmanie. Deze duurt onverminderd voort. Zelf heb ik de grootste schik in het uitknobbelen van andere toepassingen met strijkkralen. Deze armbanden zijn hier nu favoriet.

Je krijgt een heel ander resultaat, als je strijkkralen langer en heter strijkt. De gaatjes en de ruimtes tussen de kralen verdwijnen. De kralen smelten samen, zelfs op plekken waar een kraal is overgeslagen. Dit geeft een geweldig resultaat.

Een armband maak je met 2 schakelbare vierkante panelen. Je legt een strook van 5 x 43 kralen. De hoeken kun de afronden door een kraal weg te nemen. Mijn dochters maken ze een kraal of 3 korter.

Je kunt een dicht patroon maken, zoals de groene armbanden, dan worden de kralen kleine vierkantjes. Als je er kralen tussenuit haalt, zoals in het voorbeeld, dan gebeuren er weer hele andere dingen.

Bedek het patroon met bakpapier. Met de strijkbout op de katoen stand strijk je de kralen vast, niet te lang anders blijft hij plakken aan de mal. Keer hem met bakpapier en al om en bedek hem opnieuw met bakpapier. Nu ga je door met strijken. Draai de armband regelmatig om. Je zult zien dat langzamerhand de gaatjes verdwijnen.

Soms helpt het om wat druk uit te oefenen, maar doe dit wel gelijkmatig, anders wordt de armband niet overal even breed. Na ongeveer een minuut of 5 is je armband mooi samengesmolten en zo slap als een zure mat. Nu kun je hem in elke gewenste vorm buigen, maar pas op, dat je je vingers niet verbrand. Als hij wen klein beetje is afgekoeld, buig je je armband in een ovaal, waarbij je de 2 uiteinden laat overlappen. Een paar wasknijpers kunnen handig zijn. Tevreden over de vorm? Dan kun je hem snel uitharden onder de koude kraan.

Klaar is je armband!
Succes!

Strijkkralentijd

Een keer in de zoveel weken komen ze op tafel: strijkkralen. En daar blijven ze een paar dagen staan. Of weken, zoals in dit geval. Het virus heeft flink toegeslagen. Misschien, omdat mijn oudste nu ook Pinterest heeft ontdekt.

Hoe het ook zij, deze keer konden de lokale speelgoedwinkels onze strijkkralenwoede niet aan en bestelden we online bij Schellens de fijnste kleurtjes, voor een zéér scherpe prijs.

En idd Pinterest is ook voor deze zaken een feestje. Ik heb er zelfs een Pinboard voor aangemaakt: perler beads Inspiratie genoeg!

Ik ben niet zo'n echte knutselmoeder, daarmee bedoel ik dat gerotzooi met lijm, papier en ladingen glitter en stiften zonder doppen. Van mij mogen ze, hoor. En dat doen ze vaak genoeg. Maar met alle meiden aan tafel, pot thee erbij, koekjestrommel in het midden en bakken met strijkkralen in het midden, daar ben ik altijd voor te porren. Neem ik het geklater van strijkkralen op de grond voor lief ;)

En zelf maak ik ondertussen ook de leukste dingen. Ik probeer van alles uit en help de kinderen op weg. Die armbandjes zijn erg leuk om te maken, vanaf een jaar of 9 is dat prima te doen. Het kleedje en de gekleurde kristalmotieven zijn op een hetere stand, voor langere tijd gestreken. De doosjes zijn ook een aanrader, want die zet je zonder lijm in elkaar.

Uitgerekend deze week vond ik bij de kringloop een mooi klein reisstrijkboutje. Zo'n ding is werkelijk een uitkomst, want de kinderen strijken nu al hun kunstwerken zelf in elkaar!

Hebben we je nu aangestoken? :-)
Groet!

Schuimpjes!

Ik had het Sientje (alias #Middelstekuiken) al een tijdje beloofd. We zouden samen schuimpjes bakken. Nu ben ik redelijk mateloos in dit soort zaken, dus ik verdubbel recepten eigenlijk standaard. En oja, hoewel ik een groot voorstander ben van gezonde voeding, schuw ik in dit soort zaken voedingskleurstof niet, haha!
Hoe dan ook, dit is geweldig leuk om te maken en ook superleuk om te geven.

Recept:
6 eieren
300 gram poedersuiker
1 eetlepel maïzena

Zorg dat je je beslagkom goed ontvet met zeep en heet water, denk ook aan de gardes. Met een halve citroen kun je kom ook prima ontvetten.
Scheidt de eieren en klop de eiwitten op halve kracht schuimig. Doe er een derde van de suiker bij en klop een standje hoger totdat alles is opgenomen. Doe er weer een derde bij en klop op een standje hoger. Als dit is opgelost kieper je de laatste suiker erbij en zet je je mixer op de hoogste stand. Nu moet je zeker 5 minuten kloppen totdat je een mooie stevige, glanzende massa hebt. Klop op het laatst een eetlepel gezeefde maïzena door het beslag.
Spuit met behulp van een spuitzak mooie rozetten op een bakblik, het liefst op bakpapier. Zet de schuimpjes 2 uur in de oven op 120 graden. Als ze vanbinnen niet meer taai zijn zijn ze goed.

Een week later maakte ik een nieuwe lading. Ik maalde 2 rollen King pepermunt (extra strong) in de keukenmachine en lengde dit tot 300gram aan met poedersuiker. Ik kreeg het beslag niet heel stijf, dus een volgende keer ga ik 1 rol gebruiken. Om de schuimpjes op toefjes tandpasta te laten lijken trok ik met een kwastje een paar strepen blauwe kleurstof in mijn stuitzak, waarna ik de spuitzak vulde. Ik gebruikte een spuitmondje met gladde randen. Ze waren erg lekker en we hebben veel lol gehad om de "tandpasta"schuimpjes.

De paars gestreepte schuimpjes maakte ik door, net als bij de pepermuntschuimpjes, in de spuitzak strepen kleurstof te schilderen.

Afgelopen weekend had ik een familiedag en geloof me, hiermee wordt je met open armen ontvangen!